La lageto - 10

Post la longa tempo mi hodiaŭ "inaŭguris" laboron ĉe mia lageto. Komence mi devas fortigi la bordojn, ĉar la akvo dismoliĝis ili preskaŭ entute. Unue, mi starigos stabilajn bastonojn, kaj enplektos arbustojn, sekve eltiros koton el lageto kaj surmetos ĝin sur frue preparite 'konstruaĵo'. Kiam mi pritaksas verŝajne la laboron, mi ne sukcesos. Ankaŭ mi devas modernigi lignoŝuon, kaj ŝanĝi ligno en ĝi. Pasis ne plena horo, kaj mia fosilo rompetis, kaj mi finis laboron. Verdire, mi timas pri ĉi laboron. Kiel proza laboro, sed kiel peza

Sen kategorio - diversaj rimarkoj

Nun estas periodo, kiam abeloj svarmiĝi, kial tia okazintaĵo aperas, ĉar en abelujo ekzistas tro multe da abeloj, kaj pli frue estiĝis jam la dua patrino, do junaj abeloj kreas novan familion, kaj ili deflugas el propra abelujo, La instinkto ordonas serĉi novan taŭgeman lokon. Ĝuste ili trovis ĝin en miaj du malnovaj arboj, saliko, ĝi havi ĉirkaŭe 3 metrojn, Mi supozas, ke abelfamilo estas multnombra, La ĉefa demando, trovi manieron por eltiri ilin el arbo. En antaŭaj tempoj abeloj vivis nur en arboj, kaj entreprenema homo, pripensis, kial ni devas grimpi al alta arbo por ricevi dolĉan produkton, mi konstruigu similan ujon malalte, kaj faru, ke abeloj estu obeemaj al ni. Tiel oni endomigis abelojn

Sen kategorio - pensoj

'Pli helpas guto da feliĉo, ol barelo da saĝo '- tiel diras la proverbo. Mi pripensis la aferon, kaj la feliĉo povas signifi kontenteco, ĝojo, ĝuon, kaj aliaj. Sed saĝo ankaŭ helpas esti feliĉa. La guto plus guto kaj ankoraŭ unu guto da feliĉo, do jam oni havas plenan feliĉon. Kia simpla pensado, sed en la vivo ĉi tio ne aspektas tiel bele. Se ni scipovas bone direkti sian vivon, do la plej parte oni tion eble akiros. Niaj gepatroj komencas instrui, nin pri la feliĉo, sed verdire nur simpla vivo  doni al ni imagon pri ĝi. Oftas la feliĉo kuras per propra vojo, kaj post la tempo ni rimarkas, ja ni estas feliĉuloj. Mi, ekzemple ekvidis kampaj floroj kaj ili plaĉas al mi, do miaj okuloj spertis la ĝojiĝon.